una
vez,
otra
y otra.
Es
caerse
sin
viento.
Es
temblar
sólo
por dentro.
Es
domingo
cada
día,
y
lunes
cada
infierno.
Es
un túnel
vertical,
angosto
y
sin pared alguna.
Es
otra vez lo mismo,
otra,
de
nuevo:
caer,
sin
red,
sola,
sin
red,
con
brazos
pero
sin red.
No hay comentarios:
Publicar un comentario